پاسخ کوتاه: سه گروه اصلی مواد کاهندهٔ مقاومت زمین در بازار هست: مواد پایه‌کربنی، بنتونیت و نمک‌ها و ترکیبات شیمیایی. نمک‌ها سریع اثر می‌کنند ولی شسته می‌شوند و الکترود را می‌خورند؛ بنتونیت ارزان است ولی فقط در خاک مرطوب خوب کار می‌کند؛ مواد پایه‌کربنی گران‌ترند ولی بدون رطوبت هم رسانا و پایدارند. برای سیستم ارت دائمی، مادهٔ کاهنده‌ای را انتخاب کنید که آزمون‌های ⁦IEC 62561-7⁩ را گذرانده باشد.

ما در گروه کالوت در این صفحه این مواد را در یک جدول کنار هم گذاشته‌ایم. اینکه یک مادهٔ کاهندهٔ خوب چه ویژگی‌هایی دارد، در مشخصات مواد کاهندهٔ استاندارد و استانداردهای مربوط در استاندارد مواد کاهندهٔ مقاومت زمین آمده است.

جدول مقایسهٔ مواد کاهندهٔ مقاومت زمین

نوع مادهٔ کاهنده

ترکیب

مقاومت ویژه

پایداری در طول زمان

مزایا

معایب

کاربرد پیشنهادی

پایهٔ کربنی ⁦(Carbon-based)⁩

مواد کربنی رسانا (گرافیت یا پودر کربن) که معمولاً با سیمان و آب مخلوط و دوغاب می‌شوند

کم، و بدون رطوبت هم رسانا؛ برای نمونه GIM کمتر از ۰٫۵ اهم‌متر

پایدار؛ شسته نمی‌شود و به الکترود می‌چسبد

مقاومت پایدار در فصل‌های خشک

تماس یکنواخت و پایدار با الکترود و خاک

قابل آزمون طبق ⁦IEC 62561-7⁩

هزینهٔ اولیهٔ نسبتاً بالا

نیاز به اجرای درست (نسبت آب و زمان عمل‌آوری)

نیروگاه، پالایشگاه، نفت و گاز، مرکز داده

خاک خشک، سنگی و پرمقاومت

بنتونیت / پایهٔ رسی ⁦(Clay-based)⁩

خاک رس (بنتونیت) با جذب رطوبت بالا

کم فقط وقتی مرطوب است؛ با کمبود رطوبت به‌سرعت بالا می‌رود

وابسته به رطوبت؛ با خشک شدن جمع می‌شود و از الکترود جدا می‌شود

قیمت مناسب

اجرای ساده

نگه‌داشتن رطوبت اطراف الکترود

کارایی ضعیف در خاک خشک

بنتونیت تجاری ممکن است نمک داشته باشد

پروژه‌های کوچک و متوسط در مناطق مرطوب و پربارش

نمک‌ها و ترکیبات شیمیایی ⁦(Chemical compounds)⁩

نمک طعام (کلرید سدیم)، کلرید کلسیم، سولفات منیزیم یا سولفات مس

در ابتدا مقاومت ویژهٔ خاک را بسته به نوع خاک ۱۵ تا ۹۰ درصد کم می‌کند

ماندگار نیست؛ با باران و آب زیرزمینی شسته می‌شود و باید دوره‌ای تجدید شود

کاهش سریع مقاومت

ارزان

خوردگی الکترود

شسته شدن و نیاز به تجدید

آلودگی خاک و آب زیرزمینی

فقط راه‌حل موقت با نگهداری منظم

زغال، کک و خاکستر ⁦(Coke, PFA)⁩

زغال، کک یا خاکستر بادی نیروگاه

رسانا

رسانایی می‌ماند ولی الکترود خورده می‌شود

در دسترس و ارزان

مواد خورنده دارد و عمر الکترود مسی و گالوانیزه را کم می‌کند

کک و خاکستر: استفاده نشود (⁦BS 7430:2026⁩)

زغال: در مخلوط با نمک، خورنده و شسته‌شدنی

منابع: ⁦IEEE Std 142-2007⁩ بند ۴٫۱٫۷؛ ⁦BS 7430:2026⁩ بند ۸٫۱۴؛ ⁦IEC 62561-7:2024⁩؛ صفحهٔ محصول GIM.

این مواد را با چه معیاری مقایسه کنیم؟

  • مقاومت ویژه: هر چه کمتر بهتر، ولی فقط عددهایی را مقایسه کنید که با یک روش (جعبهٔ خاک چهارالکترودی، ⁦ASTM G57⁩) و پس از زمان عمل‌آوری اندازه‌گیری شده‌اند. استاندارد عدد حدی ندارد.
  • پایداری: مقاومت سیستم زمین نباید با خشک شدن خاک یا گذشت سال‌ها بالا برود.
  • خورندگی: ماده سال‌ها به الکترود چسبیده است و نباید آن را بخورد (مواد کاهنده و خوردگی سیستم ارت).
  • شسته نشدن و آلاینده نبودن: در آزمون آب‌شویی ⁦IEC 62561-7⁩ فلزات سنگین سنجیده می‌شوند و گوگرد ماده باید کمتر از ۲ درصد باشد.

مواد کاهندهٔ پایه‌کربنی

این مواد از کربن رسانا (گرافیت یا پودر کربن) ساخته می‌شوند و معمولاً با سیمان و آب دوغاب می‌شوند تا دور الکترود را یکپارچه بگیرند. ⁦BS 7430:2026⁩ دوغاب‌های رسانا با گرافیت یا پودر کربن را برای پر کردن اطراف الکترودهای افقی و عمودی مناسب می‌داند، چون پایداری فیزیکی خوبی دارند و تماس یکنواختی با خاک می‌سازند. چون رسانایی آن‌ها به رطوبت وابسته نیست، در خاک‌های خشک و مناطق مرتفع بهترین انتخاب‌اند (مواد کاهندهٔ پایه‌کربنی).

بنتونیت

بنتونیت نوعی خاک رس است که رطوبت را خوب نگه می‌دارد و ⁦BS 7430:2026⁩ آن را برای خاک‌هایی که رطوبتشان فصلی تغییر می‌کند مناسب می‌داند، به شرط آنکه هنگام نصب کاملاً آب‌دهی شود. مشکلش این است که در کمبود رطوبت مقاومتش به‌سرعت بالا می‌رود و با خشک شدن جمع می‌شود و از الکترود جدا می‌شود؛ بنتونیت تجاری هم ممکن است نمک داشته باشد (آیا بنتونیت ماده استاندارد است؟).

نمک‌ها و ترکیبات شیمیایی

طبق ⁦IEEE Std 142⁩، نمک طعام، سولفات منیزیم، سولفات مس و کلرید کلسیم می‌توانند مقاومت ویژهٔ خاک را بسته به نوع خاک ۱۵ تا ۹۰ درصد کم کنند؛ ولی این اثر ماندگار نیست، باید دوره‌ای تجدید شود و به حفاظت الکترود در برابر خوردگی آسیب می‌زند. برای همین نمک فقط راه‌حل موقتی است که برنامهٔ نگهداری منظم می‌خواهد (آیا نمک و زغال ماده استاندارد است؟).

نمک و زغال شسته می‌شوند و خورنده‌اند، بنتونیت با خشک شدن جدا می‌شود؛ مادهٔ استاندارد پایدار می‌ماند.

زغال، کک و خاکستر

کک و خاکستر بادی نیروگاه (⁦PFA⁩) رسانا هستند، ولی ⁦BS 7430:2026⁩ آن‌ها را جزو موادی آورده که نباید اطراف الکترود ریخته شوند، چون مواد خورنده دارند و عمر الکترودهای مسی و گالوانیزه را به‌شدت کم می‌کنند. زغال هم معمولاً همراه نمک ریخته می‌شود و همان مشکل نمک را دارد (آیا نمک و زغال ماده استاندارد است؟).

کدام مادهٔ کاهنده را انتخاب کنیم؟

  • خاک خشک، سنگی یا پرمقاومت و مناطق مرتفع: مادهٔ پایه‌کربنی.
  • خاک مرطوب و منطقهٔ پربارش، پروژهٔ کوچک: بنتونیت هم کار می‌کند، به شرط آب‌دهی درست هنگام نصب.
  • محیط خورنده یا پروژهٔ حساس (نیروگاه، پالایشگاه، مرکز داده): مادهٔ پایه‌کربنی آزمون‌شده با گزارش خوردگی.
  • نیاز موقت و فوری: نمک فقط با برنامهٔ نگهداری؛ برای سیستم دائمی نه.

راهنمای کامل‌تر انتخاب بر اساس نوع خاک در در چه زمین‌هایی از چه موادی استفاده کنیم؟ آمده است. ما خانوادهٔ مواد کاهندهٔ GIM را طبق ⁦IEC 62561-7⁩ عرضه می‌کنیم: GIM برای خاک‌ها و محیط‌های بسیار خورنده، GIM LIGHT برای شرایط معمولی و ECO GIM. برای برآورد مقدار ماده از محاسبه‌گر GIM استفاده کنید یا نوع خاک و مقاومت هدف را برای کارشناسان ما بفرستید.