مواد کاهندهٔ استاندارد برای یافتن عوامل آلاینده آزمون می‌شوند و تنها اگر آلاینده نباشند مجوز استاندارد را دریافت می‌کنند. عوامل متعددی در این آزمون‌ها بررسی می‌شود؛ از جمله فلزات سنگین آلایندهٔ خاک مانند نیکل، کروم و کادمیم، و عوامل آلایندهٔ آب مانند گوگرد. دستیابی به مواد کاهندهٔ غیرآلاینده شاید سخت‌ترین بخش تولید این مواد باشد، چون استانداردها در این زمینه بسیار سخت‌گیرند.
روشن است که یک مادهٔ کاهندهٔ غیراستاندارد از نظر آلایندگی آزمون نشده و ممکن است حاوی موادی باشد که برای محیط زیست آلاینده، یا برای تماس با بدن انسان و تنفس او مضر است.
