بازگشت
تفاوت صاعقه گیرهای پسیو و اکتیو چیست؟

در آزمایشی که توسط فرانکلین در نیمه قرن 18 ام میلادی انجام گرفت، مشخص گردید که یک میله فلزی نوک تیز شده ، بیش از اشیا  هم اندازه یا میله های غیر فلزی صاعقه را به خود جذب می کند. بعدها که مسئله صاعقه با دیدگاه های علمی تر و مبانی تئوری مورد بررسی بیشتر قرار گرفت، مطلب فوق با بیان جدیدتری به شکل زیر مطرح شد :

میله فلزی نوک تیز شده، پیشرو بالارونده ( Upward Leader)  بیشتری را از خود ساطع می کند.

 کلیه اجسامی که در ناحیه پیشرو زیر ابر باردار قرار گرفته اند با توجه به تجمع بار الکتریکی در آنها ، از خود پیشرو بالارونده ساطع می کنند که این پیشرو در اشیا بلند تر و فلزی بیشتر است، از اینرو صاعقه به آنها اصابت می کند.

حال یک پایانه هوایی ( صاعقه گیر ) را در نظر بگیرید، چنانچه ما برای افزودن به میزان پیشرو بالارونده تمهیدی اندیشیه باشیم ( مانند اتصال به برق ، استفاده از خازن یا استفاده از رادیو اکتیو) صاعقه گیر از نوع اکتیو ( فعال) خواهد بود زیرا میزان پیشرو بالارونده را مصنوعاٌ افزایش داده ایم و بنابراین مساحت بیشتری را پوشش خواهیم داد.

اما اگر پایانه هوایی(صاعقه گیر) حالت طبیعی خود را داشته باشد و ما برای افزودن به میزان پیشرو بالارونده اقدامی نکرده باشیم ( مثل یک میله ساده یا مش روی بام ، سیم آویخته یا یک سقف فلزی) صاعقه گیر از نوع پسیو( غیر فعال) خواهد بود زیرا میزان پیشرو بالارونده را افزایش نداده ایم و بنابراین مساحت پوشش کمتری خواهیم داد.